my color pencil work

My first oil painting

heights of love

చినుకుల సందేశం 


చీకటి కూడా ప్రవేశించలేని, 
             నీ అంత రంగ తరంగాల పొరలను చీల్చుకుంటూ దూరి,


రాతి పలకల ఇరుకులో ఊపిరాడక ఆ కొమ్మ కోసిన కోత కి భరించలేక,
              నీ హృదయం లో ఇంకిన నీరు ఈ ఇరుకులో ఊరి, కారి,
                            జల జలా జారి ఎన్నో నదులకి జన్మ నిచ్చింది.


నీ నుండి వీచే గాలి నా చెవులలో చొచ్చి, నరాలకు బలాలనిచ్చి,
             ఆ బలం  తో నిండిన నా పాల ఉట్టి , నీ పెదాల అలికిడికి ఒలికి చినుకులై 
                             నీ మహా సముద్ర గర్భం లో కలిసి...


ఇంకా నాకు సందేశాలు పంపుతూనే ఉన్నాయ్
తమంత క్షేమమేనని...

కష్టాల కడలి లో అయినా  సరే నిన్ను నేను కాపాడుకుంటా ...

ప్రతీ సంవత్సరం కృష్ణాష్టమి రాగానే నాకు గుర్తొచ్చేది  నా కృష్ణుని వేషం.


 అప్పుడు నాకు సరిగ్గా ఎనిమిది ఏన్లు, శ్రీ సరస్వతి శిశు మందిర్ నా బడి పేరు. మా క్లాసు లోకి ఒక ఆచరి (సర్ ని మా స్కూ ల్లో అలానే పిల్చేవాళ్ళం) వచ్చి మీ దాన్లో ఎవరెవరు కృష్ణాష్టమి కి వేషాలు వేస్తారో పేర్లివ్వండి అన్నారు.


ఆ మాట వినగానే నాకు ఎగిరి గంతేయాలనిపించిందనుకో, మెరుపు వేగం తో చేతి లేపి నించున్నాను ఆచారీ నేనేస్త అంటూ, సిగ్గో మరెంటో గాని మా క్లాస్ లో అబ్బాయి లలో నేన్ ఒక్కడినే  పేరిచ్చ, బాలికలు మాత్రం చాల మందే  ఇచ్చారు.




 నేను ఆ బడి లో చదివి నందుకో లేక, పోయిన సం,, ప్రభావమో కానీ నాకు కృష్ణుని వేషం వేయాలనే కోరిక బలంగా నాటుకుని పోయింది. నా కోరిక నేరవేరుతోందనే ఆనందం తో గంతులేస్తూ ఇంటికొచ్చా.




ఈ విషయాన్నంత కళ్ళకి కట్టినట్టు మా అమ్మ కి నాన్నమ్మ కి చెప్పాను,  వాళ్ళు అవును అనలేక కాదు అనలేక నాన్న వచ్చినంక అడగు అన్నారు




ఏదో పని మీద బయటకి వెళ్ళిన మా నాన్న తీరిగ్గా సాయంత్రానికి ఇంటికొచ్చాడు. ఈ విషయం అంత ఎలా చెప్పాలా అని గోడ చాటున ఉండి మా నాన్న ని చుస్థూ ఉండడాన్ని గమనించి దగ్గరికి రా అని పిలిచాడు, కొంత భయం,  కొంత అనుమానం ఇంకాస్త సిగ్గు తో అడుగులో అడుగు వేస్తూ ముందుకు వెళ్ళా.




నాన్న మొహం చూస్తూ మాటలు బయటకి రాక గుటకలు మింగుతున్నప్పుడు బాంబు పెల్చినంత వీజీ గ మా అమ్మ "వాడేదో వేషం వేస్తాడట" అని చెప్పేసింది.


టాట్ వేషం లేదు ఏం లేదు, పుస్తకాలు తెచ్చుకుని  చదువ్కో అని ఖరాకండి గ చెప్పేసాడు మా నాన్న.


నా అనుమానం నిజం ఐంది, కోపం భయం ఇంకా రేపు నా దోస్తుల ముందు జరిగే అవమానం అన్ని ఒక్కసారిగా గుర్తొచ్చి అప్రయత్నంగానే నా  కళ్ళనుండి నీటి దార మొదలైంది.


ఉరుకుంచే ప్రయత్నాలెన్ని చేసినా పట్టువదలని విక్రమార్కుని లాగా మంకు పట్టు పట్టి, కూనిరాగాలు తీస్తూనే ఉన్నాను.


ఇక లాభం లేదని తెల్సి, నా  మీద చేసే ప్రయత్నాలు  మా నాన్న మీద చేసినా ఎంతో కొంత ఉపయోగం ఉంటుందనుకుని ఆయుధాలు అటు వైపు సందించడం మొదలేట్టారు  మా అమ్మ, నాన్నమ్మ.


నా బాధ కి అమ్మ నాన్నమ్మ ల బానాలకి మా నాన్న కరిగి సరే అనడానికి సాయంత్రం కాస్త రాత్రిగా  మారింది.


ఆ మాటకి కళ్ళలో మిగిలిన నీళ్లన్నీ జర జరా రాలిపోయి కళ్ళలో ఆనందాన్ని నింపాయి.


సరే ఇప్పుడు నా కోరిక పార్లమెంట్ లో ఆమోదం పొంది రాష్ట్రపతి తో కూడా ఒకే సారి ఆమోదం పొందాయి కానీ,


ఇప్పుడు ఎలా నన్ను కృష్ణున్ని చేయాలనే ఆలోచన లో పడ్డారు ?


కృష్ణునికి ఫస్ట్ కావాల్సింది కిరీటం, దాన్ని ఎలా చేయలని చించగా చించగా నాన్నే టీవీ కి వచ్చిన అట్ట ని తిస్కోచి కిరీటం తాయారు చేయడం లో నిమగ్నం అయ్యారు, తర్వాత దాని కి మొత్తం చెమ్కీ అంటించి ఫ్యాన్ కింద పెట్టారు, ఇంకా ఆ కిరీటానికి పెద్ద చక్రం ఎప్పుడో ఇంట్లో దాచిన పెద్ద రాఖీ కి ఉండే  గుండ్రని బంగారు రంగు కవర్ ని ఆ చక్రానికి అంటించేసారు.




కిరీటం మాత్రం చాల బాగా కుదిరింది.


ఇంకా రేపు జరిగే వేషాల గురించి ఆలోచిస్తూ నాకున్న చిన్న నులక మంచం పై పడుకుని నిద్రలోకి జారుకున్నాన్నేను.




ఎలా పడుకున్ననో ఎప్పుడు నిద్రపోయానో తెలీదు గని, అప్పుడే తెల్లవారింది.


6 వరకే స్నానం చేసి వేషానికి సిద్దంగా ఉన్న. కృష్ణుడు నీలి రంగులో ఉంటాడని మా నాన్న నా ఒళ్ళంతా నీలి రాసాడు.


అది ఊరకే పోతుందని, నీలి లో ఆయిల్ కల్పి పెట్టాలని మా  ఇంటి వెనక అక్క చేప్తే మల్లి స్నానం చేసి
నూనే తో కలపిన నీలి ని పూసారు.


ధోతి ఏం కడదామని ఆలోచిస్తుండగా మా అమ్మ మా తాతయ్య ది ఒక తెల్ల ధోతి తిస్కోచింది.


కానీ ౩ అడుగులున్న నాకు ఆ ఆరు అడుగుల ధోతి చాల పెద్దగ ఐంది, సగం మలిచిన పెద్దగానే ఉండే సరికి మా నాన్న దాన్ని చింపే ప్రయత్నం కూడా చేసి ఎందుకో విరమించుకున్నాడు.


అప్పుడే మళ్ళీ ఆ అక్కే తన దగ్గరున్న తెల్ల చున్ని తిస్కోచ్చింది, దాన్ని కట్టి చూసి బాగుందని అనుకున్నారు,


మా అమ్మ ఒక తెల్ల  చెడ్డి తెచ్చి ధోతి విప్పి చెడ్డి వేసింది లోపల అంత కనిపిస్తుందని, మళ్ళీ ధోతి కట్టారు.


అంతవరకి కనిపించని మా తమ్ముడు ఒక్కసారిగా దండ మెరుపు తో ప్రత్యక్షం అయ్యాడు.


ఒక లేత గులాబీ రంగు చున్నీ ని న నడుము చుట్టూ చుట్టి న చేతి పై వేసి అలాగే పట్టుకో అన్నారు,


తర్వత మొహం అంత మెరుపు చల్లి, దండ మేడలో వేసి కిరీట దారణ చేసారు,


ఆ కిరీటం కాస్త పెద్దగ ఉండడం తో మా నాన్న దూది పెట్టి జారకుండా పెట్టాడు.


పిల్లనగోవి కోసం అందరు వెదుకుతుండగా, మా బడి లో ఇస్తారన్నాను .


కృష్ణుడని ముందు గుర్తు పట్టేది నెమలీక చూసి, ఎంత చూసిన దొరక్క పోయే సరికి నేను కూడా అలానే సర్దుకు పోయా .


మెల్లిగా నడుచుకుంటూ ఇంటి బయట అడుగు పెట్టగానే గోపికలంతా పరిగెడుతున్నారు, నన్ను చూసి మాత్రం కాదు


ప్రోగ్రాం కి టైం అవుతుందని...


ఓ పక్క నాన్న ఇంకోపక్క మా తమ్ముడు చుట్టూ మా దోస్తులు అంత కలిసి మా బడికి చేరాం.


అక్కడ మా ఆచరి నాకు ఒక పిల్లన గోవి ఇచ్చాడు.


ఇక గోపికలు రాధలు కృష్ణులు అందరిని ఒక దగ్గర కూర్చోపెట్టి, పేర్లు పిలుస్తున్నారు. అలా పిలచిన ప్రతి ఒక్కరు
డయాస్ పై నడిచి రావాలన్న మాట, అంటే చిన్న ఫాషన్ షో టైపు అన్న మాట.


మెల్లిగా నావంతు వచ్చింది. నేను అడుగులో అడుగు వెస్తూ కిందికి చూసుకుంటూ నడుస్తున్న్నా, పక్కనుండి ఎవరో పెద్దాయన కృష్ణుడు అలిగి నట్టు ఉన్నాడు, అంటే మా ఆచరి (మేడం) కాదు కృష్ణుడు సిగ్గుపడుతున్నాడు అంది.


తర్వాత బహుమతుల ప్రధానం అని చెప్పారు...


మొదటి బహమతి నాగ మల్లేష్ 3 వ తరగతి అనగానే పరిగేత్తుకుంటూ వెళ్ళాడు,


ఎందుకు పరిగెతుతున్నాడో నాకు అర్ధం కాకా ముందే...


రెండో బహుమతి రాంప్రసాద్ అని...


అందరు పరిగేత్తు  అంటే నేను పరిగేత్తి ఒకతని దగ్గరికి వెళ్తే, అందరు వెనక నుండి నవ్వుతున్నారు, అప్పుడు  అతను "అక్కడికి వెళ్ళు, వాళ్ళు నీకు బహుమతి ఇస్తారు " అని చెప్తే మళ్ళీ అక్కడికి వెళ్ళాను.


తర్వాత మా నాన్న నన్ను పిలిచి క్రిష్ణుని  లా  పోజ్ పెట్టమంటే పెట్టమని ఫోటో తీసారు.


నాకిచ్చిన బహుమతి ఏంటో తెలుసా, ఒక స్టీల్  గ్లాస్, ఇప్పటికి నేను అందులోనే అప్పాలు వేస్కుని చాయ తాగుతాను...


I am not  a complan boy, I am a complicated boy...  

ద్వేషిస్తున్నా నేనిప్పుడే ... 

నీ  మనస్సు  తో  నిండిన  నా  హృదయం 
                ఆ మనస్సు నీటి మూట అని తెలిసి, 
                            రోదిస్తున్న నా హృదయాన్ని పిండే స్తున్నా నేనిప్పుడే...


ప్రేమిస్తున్నానేనిన్నన్న పలుకు ప్రాణవాయువై 
                రక్తం లో పరిగెడుతుంటే, 
                             అది మలినమని కడిగేస్తున్నాయంతరవయవాలిప్పుడే .


తనువును తన్వింప చేసే స్పర్శ కు 
                స్పృహ లేదని తెలిసి,
                             బిగబట్టి చూస్తున్నై నా దేహ రోమాలిప్పుడే...


నే కావాలన్న నీ మాట విన్న నా చెవులు 
                ఆ మాట తన మనస్సు ది కాదని, 
                            కలిపెస్తున్నై ఆ మాట ని గాలిలో నా చేవులిప్పుడే...


స్వర్ణం తో జత చేసిన చుంబనానికి 
                చందనం లాంటి పరిమలం లేదని తెలిసి, 
                            విస్తు పోతున్నై నా చేతు లిప్పుడే ...


రుద్ర ప్రవాహం గల నది పేరున్న 
               నీ మది దిశ మారుస్తుందని తెలీక,
                             దారిలో ఇసుక రావ్వనై రవి జ్వాల కు 
                                                      రగిలి పోతున్నానేనిప్పుడే ...

నీ  చూపులు  నా కను  పాపని  గుచ్చుతున్నా ...

నీ  వెచ్చని  శ్వాస  నా  నాసిక  కుహరాలను  తాకుతున్నా ...

నీ  పెదాల తడి నా  పెదాలను తడుపుతున్నా  ...

అలుపెరుగని  యోదుడనై  గుండెల్లో  చెక్కిన  శిల్పాన్ని

మనసుతో  చూస్తూ   కాగితం  పై  చిత్రించా ...

నీ  సౌందర్యానికి  ఒక  చిన్న  చిత్రకారునిగా  నే  చేసిన  ప్రయత్నం  లో

విఫలమే  అయ్యాను ...  

                 లేకపోతే   నీ  రూపాన్ని  కాగితం  పై  బందిన్చాలనుకోడం

అవివేకమే  కదా ...

ఒకవేళ  స్వర్ణ కారుడనే  అయితే  నీ  రూపాన్ని  బంగారం  తో  చేసి ...

తనివి  తీర  స్పృశించి   మరుక్షణమే  మరణించి




నీకు  ప్రాణం  పొసేవాడినేమో....




ఇది  కవిత  కాదు, కవితలు  నీకు  నచ్చవనీ   తెలసు....


ఇది  నా  చూపులు  చెక్కిన  అక్షరాలకు 

                                           మౌనం  మాట్లాడే  బాష ....

savitri

Mahatma Gandhi. You can find "India" any where in the drawing(i.e spelling of India in every line).

If we observe it carefully, even we cannot find a single line.The whole painting is covered with dots. Dis is dot painting. 

Sreerangam Sreenivasarao(sri sri)

ఆకాశం తెల్లని చుక్కల నల్లని చీర చుట్టుకుని 

             మేని మోము పౌర్ణమి వెన్నెల చిరునవ్వు విసురుతోంది,

                             మరి నేను తన అందానికి తట్టుకోగలనా... ?




జాబిలి తన కురులతో సూర్యుని వెలుగుని కప్పేసి 
              ఏమి ఎరగనట్టు మొహాన్ని తిప్పేసి అమవాస్యని చూస్తోంది...




రేపటి పగలు వెలుగు కోసం 
            ఈ రాత్రి వెన్నెల మిణుగురు పురుగుల  వేట లో పడింది.




సాయంత్రానికి తేనె తీగలన్ని ఆకాశాన్ని చేరాయి తేనె కోసం,
             పాపం ఆకాశం తెల్లని చుక్కలతో ఎలా కంది పాయిందో చూసావా ?




ప్రియుడి కోసం నిరీక్షించి 
          వెన్నెల విదిల్చిన కన్నీటి చుక్కలతో 
                                నిండి పోయింది ఆకాశం.




సూర్యుని పగటి రాసా క్రీడ కు 
            ఒక తార జువ్వ పెదవి కంది పోయి 
                          వెన్నెల వెలుగును పంచుతుంది.
                                     రేపు ఏ తార పెదవో  !
                                     సూర్యు డెంత రసికు డైతే మాత్రం 
                                     రోజుకో తార నా... ?




పగలంతా సుఖ పెట్టిన సూర్యుని హృదయం పై
            చంద్రిక సేద తీరుతుంది సాయంత్రం వేలకి,
                            పగలంతా రతి, రాత్రంతా  ఉపరతి... !




పగలు దాహం తీర్చడానికి 
          రాత్రి తన రొమ్ము పాలతో నింపుతుంది  ఆకాశాన్ని.

ప్రేమకి ఒక కామ,

ప్రేముంది... ప్రేమించే ప్రేమలో ప్రేముంది.

కానీ కోరుకునే ప్రేమలో కామముంది.

కామమే ముందుంది. ఈ కామ క్రీడలో 

మరింత రసాన్ని ఆస్వాదించ డానికి

ప్రేమ అనే మీట ను నొక్కి ఆ కామానికి 

ప్రేమని జత చేసి, కేవలం ప్రేమతోనే 

కామించామని భ్రమ పడేలా చేసి 

ఆ కామ(,) కి పులిస్టాప్ పెట్టి 

ప్రేమ ముగుస్తుంది తీరిన దాహం తో... 

ఆగితే నేనెక్కడ ఓడిపోతానో అన్నట్టుగా 

                   దోచుకు పోతున్నారు ఆణువణువూ 

                                అంగడి సరుకైనట్టుగా న తెలంగాణా ను...

జీవితపు ముగ్గు 

మనుషులు, మనుషుల మనుసులు,

మనసులను మాపిన మత కులాల మబ్బులు,

మబ్బుల సందుల సుక్కలు ,

సుక్కలు ఇదిసిన సినుకులు, 

సినుకుల మద్యన సిక్కిన, 

సిక్కుల బానిస బతుకులు, 

బతుకుల గతుకుల ఆకిలి మీద 

సల్లిన కన్నీటి సందు సుక్కలు... 

ఆ సుక్కల్ కలుపుతూ సిక్కటి సీకటి లో 

ఓ సక్కని సుక్క వేసిన సంబరాల సంకురాతిరి ముగ్గు ...

మారిన మనసు  

౬౦ ఏళ్ల నరక యాతనకు 

మౌనమే మనసు మార్చుకుంది.

శాంతి యాత్ర నే దారి మార్చమని 

ఆయుద తోవ చూపింది.

ఎత్తిన పిడికిల్లో కత్తులు పెట్టి 

అహింస నే రక్తం రుచి చూపమంది.

ఎగిరే జెండాలే, జెండాలకు 

సక్యత లేని సమైక్య మొండాలను 

ఉరితీయమంటున్నది....

రణక్షేత్రం 
ఐదుగురు మోగుల్లుండి సాయం అడిగిన 
ద్రౌపది లేక్కున్నది న తెలంగాణా...
కృష్ణుడు రాకపోతడా అని చూస్తున్నది.
సమైక్యతని చీల్చి ఆ రక్తం తో తెలంగాణా 
శిఖ ముడుస్తానని ప్రతిజ్ఞ చేసింది...


కురుక్షేత్రం మొదలైంది,
జమ్మి చీట్టు మీద పదునెక్కిన ఆయుదాలు
ఈ దసరా కే చేతి కి అందినై.
పాలపిట్ట సైగ చేసింది 
రానక్షేత్రానికి సిద్దం కమ్మని 
ఇగ కౌరాన్ద్రుల రక్తం తో తెలంగాణా సిగ ముడుసుడే 
సమైక్యం పేగులు తెంపి,
తెలంగాణా మెడల వేసి 
అశ్వ మేధ యాగం చేసుడే... 

 తీరని దాహం 
నా తోట లో ఒక జీవితం గొంగళి పురుగు గానే మిగిలో పోతున్నది,
బస్మంత ని ఎగరాలనే కోరిక లెక్కనే ఉంటున్నది.
బతుకులు మొగ్గలై రాలిపోతున్నవి.
పువ్వులై పూసే ఆశే లేకుండా పోతున్నది.
గుండె లోతుకు వేసిన బోరు మట్టిని కూడా తడప లేదు.
దాహం తో వేరు గుటక లేస్తున్నది...


నల్లని బొగ్గు పెళ్లలు మండే మంట లవడం ఎంత సేపు...!
నిరసనలు మాని నిప్పులవడం ఎంత సేపు...! 
సాయుధ పోరాట చరిత్ర కల్గిన మేము ,
శాంతి ని వదలడం ఎంత సేపు...!
ప్రతీ ఆత్మహత్య ముందు,
ఒక హత్య ను చేర్చడం ఎంతసేపు...! 
ఎంత సేపు ఎంత సేపు     హా...


కాలయాపన తో కడుపు రగిలి పోతున్నది.
పీల్చిన గాలి పొగలు గక్కుతూ బైటకోస్తున్నది.
గుండె బండై గుద్దుతున్నది.
ఆగని అవాశం అరచేతికి చెమట పట్టిస్తున్నది.
పదునెక్కిన ఆయుధం ఎదురు చూస్తున్నది.
ఆ చేతికి అందాలని,రాష్ట్ర సాదన కు
 శాంతి కాదు సాయుదమే మేలంటున్నది.
అన్న వై, ప్రజల గన్ను వై రాష్ట్రాన్ని సాదించమంటున్నది.
గొంగళి పరుగు బస్మంత నయ్యే కోరిక తిర్చమంటున్నది.
పువ్వుల పరిమలిస్తామని మొగ్గలు మొత్తుకుంటున్నై.
సమైక్యం మెడలు నరికి రక్తం తో మట్టిని తడిపి,
వేరు తన దాహం తీర్చమంటున్నది...

వదలరా ఇకనైన  
ఏమున్నది ఏమున్నది, మాదగ్గర ఏమున్నది, 
వద్దన్నా వినక గుండె మీద తుపాకి గుండు బెట్టి,
సంస్కారం అని సాకు జూపి సొత్తిరి మా ఇంట 
యాబది ఎండ్లైన విడవక... 


ఏమున్నది ఏమున్నది మా దగ్గర ఏమున్నది 
ఇచిన్న పాలు సాలక, పొదుగు చేత కొల్ల గొట్టి,
జలగ వలె బట్టి, పీల్చి పీల్చి పిప్పి జేస్తివే,
బాదుల బంధాలు కల్పి, నగర్ ల నాయకత్వం జూపి,
సంది బండల దూరి, సర్కారీ కొలువుల జేరి,
ఎతైన పీటభూమి ఎక్కి ఎతైనోడివైతివే...


ఏమున్నది ఏమున్నది మాకేమున్నది, 
గని బతుకులు సాలక గల్ఫ్ దేశమేగి,
ఖైదీ లై  కనుమరుగవుతుంటే...
ఉన్న జాగ పోరుగోడికిచ్చి, పద పద మని 
పరుగున పొరుగు దేసం బొయినొల్లను 
కన్నీటితో కాటికి పంపే సిక్కిన సీకట్ల బతుకులు 
సాలింక మాకిక సాలు ...


ఏమున్నది ఏమున్నది
ఆనాటినుండీనాటివరకేమున్నది ?
నిజాం  నోట నోళ్ళు మూసి, సర్కారు కాలం ల కళ్ళు మూసి
మూసి మూసి, మూసి మురుగు  లోన మాసి పోయిన
బానిస బతుకులు సాలింక మాకిక సాలు 


వదలరా ఇకనైనా నా తల్లిని, నా తెలంగాణా తల్లిని...   

పీపుల్స్ వార్ 
ప్రజల యుద్ధం అని పేరు, ప్రభుత్వాలను కూల్చే ,
కన్నా ప్రేమను దూరం చేసి, కసాయి రక్తపు మాడుగుల జూపె,
రంగు గుడ్డ లేక, లగ్న పత్రిక లేక 

ఖాకి గుడ్డ కట్టి, ఆయుధం చేత పట్టి,

ఎందుకట ఈ అడువుల బతుకులు, ఎక్కడికత ఈ ఉరుకులు పరుగులు
కాదా పంచభుతివి నీవు, లేదా అనుభవించు హక్కు నీకు,
పలికే కామ్రేడ్ ని పెదవి  వదిలి 
గర్జించలేవా ఒక్క ప్రశ్న ప్రజాస్వామ్య వేదిక పై...

prema

ప్రేమ
ద్వి సహస్ర నవ సంవత్సరమున...
ప్రేమించే ప్రేమకు ప్రేమ దూరం అవడం చూసి,
ప్రేమను ప్రేమించే ప్రేమ ప్రేమ తో ప్రేమించడం నేర్చుకున్నాక,
ప్రేమ, ప్రేమను ప్రేమించే ప్రేమ ది ప్రేమ కాదని,
ప్రేమ ప్రేమించే ప్రేమ కోసం ప్రాణంగా ప్రేమించే ప్రేమని ద్వేషించటం చూసి,
ప్రాణంగా ప్రేమించే ప్రేమని ప్రేమతో ద్వేషించి,
ప్రేమ ద్వేషాన్ని ద్వేషం తో చూస్తూ ప్రేమ ద్వేషాన్ని ద్వేషంగా మార్చుకున్నాక...


ప్రేమించే ప్రేమ ప్రేమ దే  ఐనప్పటికీ ప్రేమించ బడ్డ ప్రేమ ది ప్రేమించే ప్రేమ కాదని,ఈనాటి ప్రేమలో ఏ ప్రేమ ప్రేమని ప్రేమించదని
ప్రేమని ప్రేమతోనే చూడాలని , ప్రేమతో ఏ ప్రేమని  ప్రేమించకూడదని,
నేర్చుకున్నా  అసలెలా ప్రేమించాలో ....

i want to share some stories n poetry of mine

పేదోల్లారా వెళ్ళిపొండి 
               నల్ల కుభేరులకే ఈ నవ భారతం. 
తెల్లన్నానికి చోటు లేదు, నల్ల ధన కజానాలకే చోటిక్కడ.
బుక్కెడు బువ్వ కు గతి లేదు, దోచే సిరులకే జాగిక్కడ.
దినం కూలి కి పని లేదు, మేసే కంట్రాక్టర్ లకే పనులిక్కడ.
నాగాల్లకు పదును లేదు, ఆసాముల చూపులకే భూములు.
గడ్డి గుడిసెలకు సందు లేదు, అద్దాల మేడలయితే కట్టనిస్తం.
కింద కూసునేటోల్లద్దు , కనకపు సింహాసనాలయితే చేయించుకోండి.
ఇస్తరాకులు కుదురవు, వెండి పల్లాలుంటే పట్టండి.
మట్టి గాజులు ముట్టద్దు,ప్లాటినం గోట్లు వేస్కోండి.
ఆదార్ కార్డులు వద్దు వద్దు, స్విస్ బ్యాంకు లో కాతాలు తెరవండి.
గల్ల పెట్టె చిల్లర చూపొద్దు,రంగు  నోట్ల గాంధీ నవ్వు దాచు.
నీతి గల నోటి మాటలోద్దు, అవినీతి నోట్ల కట్టలుంచు.
ఆరడుగుల నేల లేదు, కబ్జా సురులకైతే అపరిమితం.
పెదోల్లార దయచేసి వెళ్ళిపొండి
                      నల్ల కుభేరులకే ఈ నవ భారతం.
                                   

  

This is our mother india, you can find poluted air coming from the factories, saree of the nature is brning...
the nature streached her hands and asking to save her...